EXERCICIOS ACENTUACIÓN LINGUA GALEGA

EXERCICIOS DE ACENTUACIÓN EN LINGUA GALEGA

PODES DESCARGAR O ARQUIVO EN .DOC AQUÍ: Exercicios acentuación

Poña os acentos gráficos que faltan nas palabras destas frases.

  • Vimolo cando entraba no camion.
  • Fixemolo asi porque era moi facil.
  • O sabado imos cortar unha arbore no xardin.
  • Martin foi ao medico e levou o seu automobil.
  • Mercedes estudou musica e agora toca moi ben o saxofon.
  • Deitate comodamente no sofa.
  • Chamaronme por telefono?

 

Nas seguintes frases, poña o til diacrítico nas palabras que o precisen.

  • Nos temos que marchar axiña, xa nos avisaron na casa.
  • Dame a carteira que está enriba da mesa.
  • Aínda non e inverno e xa vai moito frío.
  • A miña irmá vive fora de Galicia, pero ven todos os anos pasar aquí as vaca- cións.
  • Algunhas persoas so ven a palla no ollo alleo.
  • Vos sempre queredes mais, mais eu xa non vos fago caso.
  • Fixo un no no amalló do zapato.

 

Acentúa correctamente as palabras que o precisen:

facil, covardia, coctel, ataude, res, fibela, roñon, furacan, proer, hipotese, duas, textil, heroe, proteina, construen, faisca, recluir, sabiamos, valvula, inmobil,espirito, saude, lapis, parasito.

 

Acentúa as palabras que o precisen nos seguintes enunciados.

– Cando me asomei a fiestra vin un esquío subido a pola do castiñeiro que hai fronte a nosa casa, mentres ao pe da árbore unhas polas peteiraban uns grans de millo.

– A rapaza foi mercar unha bola de pan a panadaría; levaba moita presa e non parou a falar con ninguén.

– Compre que vaias fora mirar se ven teu irmán polo camiño arriba, porque dende aquí non se ven as persoas que pasan.

– Agora xa volve haber osos nos montes galegos.

– Atoparon unha morea de osos na praia de Foz.

– Fai un no ben apertado para que non se solte e saia todo para fora.

 

Neste texto (Polaroid, editorial Xerais, Vigo 2006), o seu autor, Suso de Toro, recrea a conversa dun capataz da construción nun momento do seu traballo. O texto está sen acentos gráficos; léao atentamente e poña os tiles necesarios.

Algúns homes –galegos tamén- andan a falaren dun idioma universal, único para toda a nosa especie [...] Mais eu dígolles que a variedade de idiomas, coa súa variedade de culturas, é o signo distintivo da nosa especie, o que nos fai superiores aos animais. Velaí vai a demostración: un can de Turquía ouvea igual que un can de Di- namarca; un cabalo das Pampas arxentinas rincha igual que un cabalo de Bretaña. E sabedes por que? Porque os pobres animais aínda están no idioma universal.

Tranquilo, home, para maña esta, e logo podeno inaugurar as veces que queiran. Ben, pois enterralo logo, pero fale co capataz, que esta ali, e digalle que vaia chamando o da grua que isto vai estar e asi que estea o cemen- to botado, logo lle hai que poñe-la pedra enriba. Non sei, sera da Xunta, leva toda a tarde por ai, dando voltas. Anda, oh, pasamo prendido que eu estou nisto. Hache de estar nalgun bar da Porta do Camiño, estes das gruas escapanlle o traballo que mete medo. Ai, seranche duas toneladas ben. Iso? Duas toneladas, digocho eu. Se non e pola grua esta, fan falla trinta homes, ainda non chegan. Pero vaia tumba. Home, non sera, pero a ti e mais a min non nos han facer unha tumba asi, nin tanta cerimonia. Nun caixon ainda te metia eu a ti, e despois cravabao ben e tirabao polo rio abaixo. Pois coa tampa facia unha boa mesa para poñer diante da casa embai- xo da parra. Ou ainda mais, ti mira iso, fixerono entre varios homes, ponlle que tres, abaixo de quince dias non lles levou, logo transportalo no camion, e a grua esta, nos levamos aqui toda unha tarde, e logo, pensas ti que a cerimonia de maña non custa cartos? Polo menos dous millons. Ai non, que o sair de aqui non che van tomar unha boa mariscada e uns albariños… Non, oh, pois do millon e medio non baixa. Politicas. Quere dicir Buenos Aires e eses numeros e o ano en que morreu Nunca estivestes? Pois eche un porto de mar. E ben… eche un lugariño feito, e indo cara a Ribeira, collendo a man esquerda. E aqui estamos nos, facendo un traballo de cate- goria, de primeira. Sonche politicas todo

 

MÁIS EXERCICIOS DE LINGUA GALEGA EN:

http://gl.wikibooks.org/wiki/Curso_de_lingua_galega

Encuesta: ¿CÓMO ESTÁ LA EDUCACIÓN DE LAS LENGUAS?

REGRAS DE ACENTUACIÓN EN LINGUA GALEGA

PODES DESCARGAR O ARQUIVO AQUÍ: REGRAS DE ACENTUACIÓN LINGUA GALEGA

REGRAS DE ACENTUACIÓN EN LINGUA GALEGA

A ACENTUACIÓN

O acento gráfico

Unas reglas de acentuación adecuadas al gallego deben permitir reconocer la sílaba tónica en todos los casos, ser fácilmente memorizables y exigir un uso mínimo de acentos gráficos.

En el gallego solo se usa un tipo de acento gráfico, el agudo (‘).

Palabras agudas

Las palabras agudas u oxítonas se acentúan gráficamente cuando son polisílabas y terminan en vocal, en vocal + n, en vocal + s o en vocal + ns: mazá, café, alí, tirizó, calacú, irmán, alguén, ninguén, latín, corazón, algún, ningún, mazás, cafés, cadrís, tirizós, calacús, irmáns, reféns, latíns, corazóns, algúns, comúns, quizás, através, más.

No se acentúan cuando son monosílabas ni cuando acaban en diptongo decreciente (seguido o no de n o s) o en otra consonante que no sea -n o -s. Así: xa, la, fe, di, si, cu, Xan, can, len, din, don, fun, tres, amei, amou, seguiu, recibiu, colleu, ademais, capitais, papeis, españois, azuis, capital, papel, cantar…

Para la acentuación de i, u en hiato, véase 2.5.

Palabras graves

Llevan acento gráfico las palabras graves o paroxítonas cuando terminan en consonante distinta de -n o -s y en grupos consonánticos distintos de -ns. Así: móbil, carácter, alférez, fórceps, bíceps, Félix, clímax. También se acentúan las palabras graves con diptongo decreciente en la última sílaba: amábeis.

En consecuencia, no se acentúan las palabras graves rematadas en vocal, vocal + n, vocal + s o vocal + ns. Así: canta, cantara; cantan, cantaran; cantas, cantaras, lapis; canons, colons, dolmens.

Para la acentuación de i, u en hiato, véase 2.5.

las palabras esdrujulas son grades y llevan acento.

 

Acentuación de i, u en hiato

Con independencia de lo establecido en los epígrafes precedentes, las vocales i, u tónicas se acentúan gráficamente cuando van inmediatamente antes o después de una vocal átona, para indicar que ambas vocales pertenecen a sílabas distintas y que, por lo tanto, no forman diptongo. Así: acentúo, aínda, baúl, caída, Coímbra, constituíu, egoísmo, miúdo, moía, prexuízo, raíña, raíz, roía, ruído, saía, saín, saír, súa, traía, túa, xuízo, etc. A efectos de indicar que no forman diptongo con la anterior, las vocales i, u tónicas no se acentúan gráficamente cuando entre ambas aparece el grafema h: prohibido.

No llevan acento gráfico, las vocales i, u tónicas cuando forman diptongo decreciente con la vocal que las sigue: puido, partiu, seguiu.

 

Acentuación de los extranjerismos y latinismos

Los latinismos y palabras extranjeras de circulación corriente, aunque no estén plenamente adaptadas al gallego, siguen las reglas de acentuación enunciadas anteriormente. Así:

Palabras agudas: autobús, iglú, obús, organdí, popurrí, puré, ralentí, tabú, vermú, xampú, iglús, purés, xampús; aerosol, anorak, argot, autocar, autostop, ballet, boicot, coñac, fagot, iceberg, leitmotiv, neceser, relax, voleibol.

Palabras graves: accésit, béisbol, cénit, ídem, karaoke, líder, álbum, médium, macádam, quórum, réquiem, smóking, superávit, tándem, télex, tótem; harakiri, ioga, lapilli, mitin, pelotari, penalti, pizza, quimono, ravioli, zombi.

Palabras esdrújulas: bádminton, búmerang, cárdigan, déficit, hábitat, hándicap, ínterim, magníficat, párkinson.

Las palabras terminadas gráficamente en -y tienen el mismo tratamiento que las terminadas en -i: playboy, spray (como convoi, samurai), hóckey, hippy, hobby, rugby, whisky.

Las palabras extranjeras y latinismos pueden carecer del acento gráfico correspondiente y mantener íntegramente la grafía propia de la lengua de que proceden cuando se escriban destacadas para subrayar su carácter de extranjerismos.

 

Casos especiales de acentuación

El acento diacrítico

Se utiliza el acento gráfico con función diacrítica para distinguir dos palabras que tienen la misma forma en la escrita, pero que se diferencian porque la vocal tónica tiene diferente timbre o porque una palabra es tónica y la otra átona (póla/pola, dá/da). En muchos casos no es necesario hacer diferencias gráficas, porque el significado de las palabras resulta claro al aparecer en contextos diferentes: el colle (o abierto), colle ti (o cerrado), el mete (e abierto), mete ti (e cerrado), etc. Otras veces puede haber confusiones y por eso es necesario ponerle acento a una de las dos formas homógrafas; en este caso se le pone siempre acento gráfico a la palabra que tiene vocal abierta o a la que es tónica. Así:

Á (a + a artículo; sust.)                a (artículo; pron.; prep.)

ás (a + as artículo; sust.)              as (artículo; pron.)

bóla (‘esfera’)             bola (trozo de pan)

cá (ca + a) ca (conj.)

cás (ca + as)                cas (prep.)

chá (‘plana’)               cha (che + a)

chás (‘planas’)            chas (che + as)

có (ca + o) co (con + o)

cómpre (‘es menester’)                compre (‘obtenga’)

cómpren (‘son menester’)            compren (‘obtengan’)

cós (ca + os; sust.)       cos (con + os)

dá (pres. y imp. de dar)              da (de + a)

dás (pres. de dar)       das (de + as)

dó (‘compasión’)       do (de + o)

é (pres. de ser)             e (conj.)

fóra (adv.)  fora (antepretérito de ser e ir)

má (‘ruín’)  ma (me + a)

máis (adv. y pron.)     mais (conj.)

más (‘ruines’)               mas (me + as)

nó (sust.)      no (en + o)

nós (pron. tónico; pl. de nó)       nos (pron. átono; en + os)

ó (a + o)     o (artículo; pron.)

ós (a + os)  os (artículo; pron.)

óso (hueso del cuerpo)                oso (animal)

pé (pie, parte del cuerpo)           pe (letra)

póla (‘rama’)              pola (‘gallina’; por + a)

pór (“poner”)               por (prep.)

présa (“apuro”)           presa (“prendida”; “apresada”)

sé (“sede eclesiástica”; imp. de ser)             se (conj.; pron.)

só (adv. y adj.)            so (prep.)

té (“infusión”)                te (pron.; letra)

vén (pres. de vir)         ven (pres. de ver; imp. de vir)

vés (pres. de vir)          ves (pres. de ver)

vós (pron. tónico)       vos (pron. átono)

En otros casos el acento solo se utilizará en contextos ambiguos y marcando siempre ortográficamente la palabra con vocal abierta: (el) ten / ten (ti).

Para los interrogativos y exclamativos véase 2.7.4

 

El verbo con pronombre enclítico y con los alomorfos del artículo lo(s), la(s)

Cuando los verbos llevan pronombres enclíticos, en lo tocante a la acentuación gráfica se comportan como si fuesen una sola palabra. Por eso escribimos cantará / cantara, cantaraa /cantáraa; beberá / bebera, beberaa / bebéraa; recibirá / recibira, recibiraa / recibíraa; bebérala / beberala; cantárana / cantarana; métese; méteseche; meteuse; metéusenos; tómao; fixéronllelo, etc.

Si se utiliza la combinación verbo + variante alomórfica –lo del artículo, se acentúa también como si fuese una única palabra: cóme-lo caldo / come-lo caldo, bebéra-la auga / bebera-la auga, etc.

Las formas verbales que llevan acento diacrítico lo mantienen cuando van seguidas de una forma átona del pronombre: é / élle / éa; dáo / dáme / dálle; ti dálo á forza / dáslle; vélo comprar?

Los adverbios en -mente. Palabras compuestas

Por tratarse de palabras graves terminadas en vocal, resulta innecesario el acento gráfico en los adverbios en -mente. Por eso debemos escribir comicamente, comunmente, dificilmente, friamente, habilmente, rapidamente, rexamente, finxidamente, utilmente… En el caso de aparecer varios adverbios en -mente coordinados, esta terminación solo aparece en el último, y los anteriores mantienen su acento: cómoda e facilmente.

Tampoco mantiene el acento gráfico el primer término de las palabras compuestas ya soldadas: Riotorto, fervellasverzas, vichelocrego, etc.

Otros casos

La utilización de recursos gráficos para distinguir entre las funciones gramaticales que puede tener una misma palabra debe reducirse a aquellos casos que puedan causar problemas de interpretación del texto escrito. Por otra parte, el acento diacrítico se utiliza únicamente para diferenciar palabras en principio homógrafas mas no homófonas, por lo que su uso para diferenciar, por ejemplo, este, ese, aquel, etc. en función sustantiva de este, ese, aquel, etc. en función adjetiva, supondría la introducción de un nuevo criterio no justificado. De acuerdo con esto, no se acentúan en ningún caso ni los demostrativos ni el indefinido y numeral un: esta mesa, quero esta, mira esa, colle aquela, un can, un deles, dáme un. Cal, cando, canto, como, onde, que y quen no se acentúan en interrogativas y exclamativas directas: cal queres?, cando vés?, canto queres?, como che vai?, onde está?, que queres?, quen cho deu?, que desgraza!

Tampoco se acentúan las formas del interrogativo y exclamativo cuando introducen interrogativas indirectas (pregúntalle cando volve, pregúntalle onde está, preguntoulle cal quería), excepto cuando fuera preciso para evitar posibles anfibologías: dille qué queres / dille que queres, xa sabes que hai?, xa sabes cánto lle costou / xa sabes canto lle costou, etc.

 

 

 

 

 

 

 

EXERCICIOS con PRONOMES: TE/CHE/LLE/LLO/LLELO/LLELA/LLELOS/LLELAS

PODES DESCARGAR AQUÍ O ARQUIVO: EXERCICIOS con Pronomes: TE-CHE, LLELO,LLELAS…

TE/CHE  (http://www.ogalego.eu/exercicios_de_lingua/exercicios/morfoloxia/pronome.htm)

1)    Lembro que … ollou… fixamente.

2)    Esa luz non é boa para … proxectar… a imaxe.

3)    Cando ías polo carreiro, a silva … rachou… a camisa.

4)    Aquel barbeiro non … rapou… a xeito.

5)    Nunca … convencerá… de marchar.

6)    Non confíes máis nese amigo, … vendeu… na primeira ocasión.

7)    E eu que … coidaba… máis esperto!

8)    Cibrán … rexeitou… os argumentos aquel día.

9)    Non sei se … salientei… ben o que me interesaba.

10) Esa desgraza … marcou… para o resto da vida.

11) Moito … quere… aínda que non o recoñezas.

12) Non fagas caso cando … sorría… así.

13) Coidado coa praia, … pode… torrar… o sol.

14) Foi un veciño quen … axudou… a subir á maceira.

15) Hoxe … gañou… o Pedro, tes que xogar mellor.

16) Bateu tan forte que … fendeu… a porta.

17) A cámara … enfocou… perfectamente esta vez.

18) Non traio nada para ti, este ano … esqueceu… o xefe.

19) Ese viño … embebedou… sen … dares… conta.

20) Onde … colocaches… para saíres tan ben na fotografía?

21) … repito… o que xa … contara… na festa.

22) Tal labazada … deu… que … chantou… no chan.

23) Estabas tan doente que … tiñan… que … espir… e todo.

24) Xa ao entrares, … recoñecín… pola voz.

25) Xa estou cansa de … dicir… que ese guindastre … pode… esmagar… se … pos… aí.

26) Seica … dixo… o bispo que … podías… retirar… cando … parecese… mellor.

27) Como … latexa… o corazón, non … asustes…, que non é para tanto!

28) Non … quixen… magoar…, perdoa.

29) Non fas máis que … illar… dos compañeiros, tes que … sentir… cómodo e … deixar… levar… polo bo humor.

30) … vou… quentar… a auga para que … poidas… bañar… axiña.

31) Canto … amou… mentres non o consumiu a enfermidade!

32) Pensei … arranxar… o cuarto canto antes.

33) Xa escampou, …deixo… o paraugas onde estaba.

34) En canto … vendeu… a dorna o señor Pedro?

35) Si, home, … botou… fóra por … soar… o móbil.

36) Ben me lembro de cando … bateu… cun croio na cabeza.

37) Esas cores tan fortes … poden… producir… molestias na vista.

38) Se non deixas de facer trasnadas, … vou… ter… que… pexar… como a un cabalo.

39) Hai que ver o ben que … agasallaron… hoxe.

40) Que … receitou… dona Inmaculada, esa doutora que tan ben … cae…?

41) Por ires ás arrasadeiras … mallou… o pai.

42) O luns … caían… uns lóstregos arrepiantes.

43) Que ben … recende… a roupa!

44) A nugalla non … deixa… erguer a tempo.

45) … retira… de aí ou … guindo… á auga.

46) Case … oín… todo.

47) … pon… a comer e que … aproveite…!

48) Que … augurou… a túa fada madriña?

49) Mañá … recollerei… os libros.

50) … darei… un aprobado para que … alegres…

51) Entón … puxarei… e ti farás como que caes.

52) Senta aí e non … movas…, que … vou… procurar… un calmante.

53) Demasiado … sorriu… a fortuna este Nadal, non … fagas… o parvo.

54) Talvez … xurdan… novas posibilidades, … vai… preparando…

55) Quen … pariu…, que … lamba…!

56) O que … afundiu… foi unha vaga.

57) A crise … afundiu… a empresa.

58) … atopei… a rillares no chocolate.

59) … andaba… un rato comendo… no queixo.

60) Sempre … lembrarei…, pase o que … pase…!

61) Ese médico … sandou… e nada … pediu… a cambio.

62) Os reféns … saíron… ilesos do banco.

63) Xamais … tratarei… como un escravo, non … queixes…

64) Por … cantarmos… esa cantiga, puxéronnos unha multa.

65) Se cadra, foron os toxos os que … espiñaron…

66) …meteu… nun portal e … tirou… a carteira.

67) De seguiren así, pouco … van… regalar…

68) O vento … rachou… a saia e … deixou… toda esfarrapada.

69) Como … distribuíron… na aula? Que lugar … correspondeu?

70) … saudei… cando … dispuñas… a cantar.

71) Algúns … procuraban… para … entregar… un presente.

72) Se … proe…, … raña…

73) Non … deixou… falar.

74) Ese resolio … mellorará… a voz.

75) Por que … chaman… maragato?

76) … dixen…, … digo… e … direi… que … quixen…, … quero… e … quererei… como nunca ninguén … quixo… a ti.

77) Se … saíron… ben todas as frases, … contenta…, que xa sabes diferenciar te de che.

 

AGORA USA OS PRONOMES ÁTONOS DE TERCEIRA PERSOA

EXEMPLOS:

  • Lembro que … ollou.. fixamente: lembro que o/a ollou fixamente.
  • Esa luz non é boa para …proxectar…a imaxe: esa luz non é boa para lle proxectar/proxectarlle a imaxe.

1)     Cando ías polo carreiro, a silva … rachou… a camisa.

2)     Aquel barbeiro non … rapou… a xeito.

3)     Nunca … convencerá… de marchar.

4)     Non confíes máis nese amigo, … vendeu… na primeira ocasión.

5)     E eu que … coidaba… máis esperto!

6)     Cibrán … rexeitou… os argumentos aquel día.

7)     Non sei se … salientei… ben o que me interesaba.

8)     Esa desgraza … marcou… para o resto da vida.

9)     Moito … quere… aínda que non o recoñezas.

10)  Non fagas caso cando … sorría… así.

11)  Coidado coa praia, … pode… torrar… o sol.

12)  Foi un veciño quen … axudou… a subir á maceira.

13)  Hoxe … gañou… o Pedro, tes que xogar mellor.

14)  Bateu tan forte que … fendeu… a porta.

15)  A cámara … enfocou… perfectamente esta vez.

16)  Non traio nada para ti, este ano … esqueceu… o xefe.

17)  Ese viño … embebedou… sen … dares… conta.

18)  Onde … colocaches… para saíres tan ben na fotografía?

19)  … repito… o que xa … contara… na festa.

20)  Tal labazada … deu… que … chantou… no chan.

21)  Estabas tan doente que … tiñan… que … espir… e todo.

22)  Xa ao entrares, … recoñecín… pola voz.

23)  Xa estou cansa de … dicir… que ese guindastre … pode… esmagar… se … pos… aí.

24)  Seica … dixo… o bispo que … podías… retirar… cando … parecese… mellor.

25)  Como … latexa… o corazón, non … asustes…, que non é para tanto!

26)  Non … quixen… magoar…, perdoa.

27)  Non fas máis que … illar… dos compañeiros, tes que … sentir… cómodo e … deixar… levar… polo bo humor.

28)  … vou… quentar… a auga para que … poidas… bañar… axiña.

29)  Canto … amou… mentres non o consumiu a enfermidade!

30)  Pensei … arranxar… o cuarto canto antes.

31)  Xa escampou, …deixo… o paraugas onde estaba.

32)  En canto … vendeu… a dorna o señor Pedro?

33)  Si, home, … botou… fóra por … soar… o móbil.

34)  Ben me lembro de cando … bateu… cun croio na cabeza.

35)  Esas cores tan fortes … poden… producir… molestias na vista.

36)  Se non deixas de facer trasnadas, … vou… ter… que… pexar… como a un cabalo.

37)  Hai que ver o ben que … agasallaron… hoxe.

38)  Que … receitou… dona Inmaculada, esa doutora que tan ben … cae…?

39)  Por ires ás arrasadeiras … mallou… o pai.

40)  luns … caían… uns lóstregos arrepiantes.

41)  Que ben … recende… a roupa!

42)  A nugalla non … deixa… erguer a tempo.

43)  … retira… de aí ou … guindo… á auga.

44)  Case … oín… todo.

45)  … pon… a comer e que … aproveite…!

46)  Que … augurou… a túa fada madriña?

47)  Mañá … recollerei… os libros.

48)  … darei… un aprobado para que … alegres…

49)  Entón … puxarei… e ti farás como que caes.

50)  Senta aí e non … movas…, que … vou… procurar… un calmante.

51)  Demasiado … sorriu… a fortuna este Nadal, non … fagas… o parvo.

52)  Talvez … xurdan… novas posibilidades, … vai… preparando…

53)  Quen … pariu…, que … lamba…!

54)  que … afundiu… foi unha vaga.

55)  A crise … afundiu… a empresa.

56)  … atopei… a rillares no chocolate.

57)  … andaba… un rato comendo… no queixo.

58)  Sempre … lembrarei…, pase o que … pase…!

59)  Ese médico … sandou… e nada … pediu… a cambio.

60)  Os reféns … saíron… ilesos do banco.

61)  Xamais … tratarei… como un escravo, non … queixes…

62)  Por … cantarmos… esa cantiga, puxéronnos unha multa.

63)  Se cadra, foron os toxos os que … espiñaron…

64)  …meteu… nun portal e … tirou… a carteira.

65)  De seguiren así, pouco … van… regalar…

66)  vento … rachou… a saia e … deixou… toda esfarrapada.

67)  Como … distribuíron… na aula? Que lugar … correspondeu?

68)  … saudei… cando … dispuñas… a cantar.

69)  Algúns … procuraban… para … entregar… un presente.

70)  Se … proe…, … raña…

71)  Non … deixou… falar.

72)  Ese resolio … mellorará… a voz.

73)  Por que … chaman… maragato?

74)  … dixen…, … digo… e … direi… que … quixen…, … quero… e … quererei… como nunca ninguén … quixo… a ti.

75)  Se … saíron… ben todas as frases, … contenta…, que xa sabes diferenciar te de che.

Coloca en cada frase o pronome que vai ao final entre paréntese.

1)     Colleu moi a modiño (o).

2)     Pediu polas boas (a).

3)     Desta forma ves mellor (as).

4)     Axiña vou contar (os).

5)     Recitaba con moito aquel (as).

6)     Dixo el mesmo (o).

7)     Quixo recoller cedo (as).

8)     Pedía sempre sen azucre (as).

9)     Trouxeron en tren (o).

10)  Escoitou con moita atención (os).

11)  Traes xa acabadas? (as).

12)  Decidiu de súpeto (o).

13)  Sempre deixan igual (a).

14)  Eloxiei abondo aquel día (os).

15)  Iguais a ese hai en calquera sitio (os).

16)  Fendín coa macheta (o).

17)  Onte vin na praza (as).

18)  Ese fai moi bonitos (os).

19)  Fixo todos nunha tarde (os).

20)  Contaron moitas cousas (nos).

21)  Digo con toda a certeza (o).

22)  Botei pola fiestra (a).

23)  Os autobuses deixaban sempre alí (nos).

24)  Pediu moitos favores (nos).

25)  Faltaban os mellores do equipo (nos).

26)  Leva sempre no peto (as).

27)  Deron todo o diñeiro xunto (vos).

28)  Pillaron polos pelos (a).

29)  Recoñeceu nada máis chegarmos (nos).

30)  Gardou nun baúl (os).

Substitúe os complementos por llo/lla/llos/llas ou llelo/llela/llelos/llelas, segundo conveña e no lugar axeitado.

1)     Sempre deu regalos aos feiticeiros.

2)     Hoxe vendín o porco a uns tratantes.

3)     Teño que pór un ferrollo á porta.

4)     Merquei unhas morcillas á tendeira.

5)     Regalei a gravata a meus irmáns.

6)     Escondinlles as bonecas nun recanto.

7)     Cando lle teceu eses panos preciosos?

8)     Deches a comida ás tartarugas?

9)     Como ensinaches os sinais de tránsito ao teu fillo pequeno?

10)  Sinalei as tarefas aos alumnos.

11)  Pon o funil á botella!

12)  Pedín lentellas ao camareiro.

13)  Puxo unha flor na lapela ao Pepe.

14)  Despois tirou os estadullos ao carro.

15)  Rubén colocou o roncón á gaita.


SUBORDINADAS ADVERBIALES COMPARATIVAS

PUEDES DESCARGAR EL .DOC AQUÍ: explicación subordinada adv. comparativa y análisis

y el PDF CON UNA EXPLICACIÓN DE ADVERBIALES PROPIAS (modal, temporal, locativa) e IMPROPIAS (condicionales, concesivas, finales, comparativas, etc) AQUÍ: ORACIONES SUBORDINADAS ADVERBIALES PROPIAS E IMPROPIAS

EXPLICACIÓN ORACIONES SUBORDINADAS ADVERBIALES COMPARATIVAS

Se trata de un tipo especial de subordinada adverbial con características especiales. Existen tres grados: igualdad, inferioridad y superioridad. Los nexos son siempre dobles y varían según el grado expresado. Es frecuente la elipsis de los verbos o de cualquier otro elemento que se repita en las dos oraciones.

Ej:

  • Tengo más libros que (los que tienes) tú.
  • Antonio es menos alto de lo que es Juan. (Antonio es menos alto que Juan).
  • Pedro lee tantos libros como los que lee Ana. (Pedro lee tantos libros como Ana).

Las oraciones comparativas se estructuran en dos partes llamadas “primer término de la comparación” y “segundo término de la comparación”.

El primer término de la comparación está compuesto por: un cuantificador (más, menos, tantos), la base de la comparación, que puede ser un sustantivo (libros), un adjetivo (alto) o un verbo (lee).

El segundo término consta de un nexo o una locución (que, como), el segundo elemento de la comparación, también llamado baremo (tú, Juan, Ana) y por otros elementos que no estén nombrados en el primer término.

No es necesario analizar como estructuras oracionales subordinadas algunas construcciones comparativas cuyo análisis como simples sintagmas es perfectamente viable.

Ej:

  • Tu novia es más atractiva que guapa. Se analiza con un SN.
  • Los que las profesan son como las ruedas de una máquina. Se analiza como SN.

Así pues, cuando la estructura comparativa se produce en el seno de un sintagma nominal o adjetival, no debemos analizar la oración en la que el sintagma se inserta como compleja, sino como simple.

NEXOS COMPARATIVAS:

tan/tanto… como, más… que, menos… que

Analiza sintácticamente las siguientes oraciones sub. Adverbiales:

 

- Si quieres ir a la playa el fin de semana que viene, deberás comprarme el reloj que vimos ayer.

- Mi hermano Antonio, que el otro día nos llevó en su coche, fuma cada día más cigarros que los que fuma mi primo Juan.

- Pedro no ha escrito tantos libros como se dice.

- Un día viviré donde no haya ningún tipo de publicidad.

- El que quiere comprar tu casa está donde quedamos.

- La publicidad nos bombardea aprovechándose de nuestra indefensión.

- Te aconsejo que digas la verdad porque quiero que te vaya muy bien en la vida.

- Me iré de vacaciones en cuanto acabemos los exámenes.

- Ya se había ido cuando quise hablar con el chico que estaba con mi prima.

- No te permitiré que vayas al viaje aunque te regalen los billetes.

- No fui aquella noche al cine porque estaba muy cansada.

- Nos dirigimos veloces hacia tu casa al enterarnos de la noticia.

- Actuaré contigo según me dicte mi instinto.

- De haberlo sabido a tiempo, habríamos actuado de otro modo.

- Si me hubiera gustado la casa que me enseñaste, te la habría comprado cuando tú hubieres querido.

- Quería dormir, con que tomé la decisión de no abrir la puerta.

- Estaba tan harto de que no me dejaran dormir, que decidí no abrir la puerta.

- Isabel habla mejor inglés que lo escribe.

- Los vendedores que viven en mi barrio mienten más que hablan.

- Continúan llamando a la puerta a pesar de que no se les abre.

 

EJEMPLO DE ANÁLISIS Y REDACCIÓN DE UN ANÁLISIS

Si hubiera aprobado los exámenes finales, me hubiera ido de vacaciones y mi padre me hubiera comprado un coche.

Tenemos dos oraciones coordinadas copulativas cuyos verbos principales son respectivamente “hubiera ido” y “hubiera comprado”. En ambos casos el sujeto está omitido y corresponde a la primera persona del singular (yo). La primera de las oraciones principales (“me hubiera ido de vacaciones”) funciona como apódosis dentro una estructura condicional. La prótasis es “Si hubiera aprobado los exámenes finales” cuya función es, por tanto, la de complemento circunstancial y tiene la forma de oración subordinada adverbial. El verbo de esta proposición subordinada es “hubiera aprobado” y su sujeto también está omitido y corresponde a la primera persona del singular (yo).

CICLOS FORMATIVOS DE GRADO SUPERIOR

CICLOS FORMATIVOS DE GRADO SUPERIOR:
Los Ciclos Formativos de Grado Superior pertenecen a los estudios de Formación Profesional. Estos estudios están dirigidos especialmente a los alumnos que con el título de bachillerato y como alternativa a la universidad, buscan unos estudios superiores, prácticos, que los cualifiquen para incorporarse al mundo laboral.
DESCRIPCIÓN, OBJETIVOS Y ESTRUCTURA

La Formación Profesional es el conjunto de enseñanzas que, dentro del sistema educativo, capacitan a las personas para poder ejercer un trabajo cualificado de las distintas profesiones.

La titulación obtenida es la de Técnico/a Superior de la profesión correspondiente al ciclo cursado. Dicha titulación permite el acceso directo a los estudios universitarios.

El objetivo de estos estudios es:

Conseguir todas aquellas actitudes que permitan al alumnado adaptarse a las situaciones laborales presentes y futuras y asumir responsabilidades de coordinación y de programación en una profesión determinada, así como planificar el trabajo de las personas y hacer las correspondientes verificaciones y valoraciones. La titulación oficial obtenida es la de Técnico/a Superior de la profesión correspondiente.

Los ciclos formativos de grado superior están dirigidos a los alumnos que con el título de bachillerato y como alternativa a la universidad, buscan unos estudios superiores, prácticos, que los cualifiquen para incorporarse al mundo laboral.

Esta formación técnico-práctica conduce a una titulación de nivel superior, vigente y con futuro, que prepara para tareas de mandos intermedios. Los titulados obtienen la cualificación necesaria para realizar trabajos técnicos propios de la profesión pero también asumir responsabilidades de planificación, organización y coordinación.

Así, pueden planificar su propio trabajo. Pero también programar y responsabilizarse del trabajo de otros, teninedo en cuenta los recursos necesarios, los métodos a aplicar, las verificaciones a realizar y las valoraciones económicas correspondientes. En definitiva estos titulados tienen una visión de conjunto del sistema en el cual trabajan y de los diferentes elementos que lo componen.

Por ejemplo, en el ciclo formativo de grado superior de restauración se enseña a gestionar técnicamente y económicamente los establecimientos, áreas o departamentos de restauración, diseñando y comercializando la oferta gastronómica.

VÍAS DE ACCESO:

Para acceder a estos estudios, es necesario cumplir uno de los siguientes requisitos:

Con titulación académica:

Para acceder a los ciclos formativos de grado superior es necesario haber superado un bachillerato o equivalente (haber superado un bachillerato experimental, el C.O.U., o tener el título de técnico especialista de FP2 o un módulo 3 experimental)

Sin titulación académica:

Mediante la superación de una prueba que se convoca cada año regulada por la administración educativa correspondiente. Deberán tener 19 años cumplidos o 18 si se está en posesión del título de Técnico/a de Grado Medio de la misma familia Profesional o familias afines reglamentariamente establecidas.

La prueba tiene por objeto comprobar la madurez del aspirante en relación con los objetivos del bachillerato y sus capacidades respecto al campo profesional correspondiente al ciclo formativo de grado superior.

* Se debe tener en cuenta que las Comunidades Autónomas disponen de competencias para modificar los requisitos establecidos por el Ministerio de Educación y Cultura. Te recomendamos que consultes las webs de los Departamentos o Consejerías de Educación de la Comunidad que te interese. Encontrarás sus direcciones en la categoría de nuestro Navegador Temático:“Organismos Públicos y Legislación 

OFERTA FORMATIVA:
Familias Profesionales Ciclos Formativos de Grado Superior de Formación Profesional (CFGS)
Horas
Actividades Físicas y Deportivas Enseñanza y animación sociodeportiva 2.000
Administración y Gestión Administración y finanzas
Asistencia a la dirección
2.000
1.300
Agraria Gestión y organización de empresas agropecuarias 
Gestión y organización de recursos naturales y paisajísticos
- Paisajismo y medio rural
2.000
2.000
2.000
Artes Gráficas Diseño y producción editorial 
- Producción en industrias de artes gráficas
2.000
2.000
Comercio y Marketing Comercio internacional 
Gestión de ventas y espacios comerciales
Logística y transporte
- Marketing y publicidad
Servicios al consumidor
2.000
2.000
2.000
2.000
1.400
Edificación y Obra Civil Proyectos de edificación 
Proyectos de obra civil
Realización y planes de obra
2.000
2.000
1.700
Electricidad y Electrónica Mantenimiento electrónico
Instalaciones electrotécnicas 
Automatización y robótica industrial
Sistemas de telecomunicación e informáticos
2.000
2.000
2.000
2.000
Energía y Agua - Centrales eléctricas
Eficiencia energética y energía solar térmica
- Energías renovables
2.000
2.000
2.000
Fabricación Mecánica Construcciones metálicas 
Diseño de fabricación mecánica
- Óptica de Anteojería
- Programación de la producción en fabricación mecánica
- Programación de la producción en moldeo de metales y polímeros
2.000
2.000
2.000
2.000
2.000
Hostelería y Turismo Agencias de viajes y gestión de eventos
Animación turística
Gestión de alojamientos turísticos
Guía, información y asistencias turísticas
Dirección de cocina
Dirección de servicios de restauración
2.000
1.400
2.000
2.000
2.000
2.000
Imagen Personal Asesoría de imagen personal 
Estética integral y bienestar
- Estilismo y dirección de peluquería
1.700
2.000
2.000
Imagen y Sonido - Animaciones 3D, juegos y multimedia interactivos
Imagen
Producción de audiovisuales y espectáculos
Realización de proyectos de audiovisuales y espectáculos
Sonido para audiovisuales y espectáculos
2.000
2.000
2.000
2.000
2.000
Industrias Alimentarias Procesos y calidad en la industria alimentaria 
- Vitivinicultura
2.000
2.000
Informática y Comunicaciones Administración de sistemas informáticos en red
Desarrollo de aplicaciones multiplataforma
- Desarrollo de aplicaciones web
2.000
2.000
2.000
Instalación y Mantenimiento Desarrollo de proyectos de instalaciones térmicas y de fluidos
Mecatrónica industrial
Mantenimiento de instalaciones térmicas y de fluidos
Prevención de riesgos profesionales
2.000
2.000
2.000
2.000
Madera, Mueble y Corcho Diseño y amueblamiento
Producción de madera y mueble
2.000
2.000
Marítimo – Pesquera - Transporte marítimo y pesca de altura
Acuicultura
- Supervisión y control de maquinaria marina e instalaciones de buque
2.000
2.000
2.000
Química - Fabricación de productos farmacéuticos y afines
- Industrias de proceso de pasta y papel
Laboratorio de análisis y control de calidad
- Plástico y caucho
Química ambiental 
- Química industria
1.400
1.400
2.000
1.400
1.400
2.000
Sanidad Anatomía patológica y citología 
Audiología protésica
Dietética 
Documentación sanitaria 
Higiene bucodental
Imagen para el diagnóstico 
Laboratorio de diagnóstico clínico
- Ortoprótesis y productos de apoyo
Prótesis y ortesis dentales
Radioterapia 
Salud ambiental
2.000
2.000
2.000
1.400
1.400
2.000
2.000
2.000
2.000
1.850
2.000
Seguridad y medio ambiente - Educación y control ambiental 2.000
Servicios Socioculturales y a la Comunidad Animación sociocultural 
Educación infantil 
Interpretación de la lengua de signos 
Integración social
1.700
2.000
2.000
1.700
Textil confección y piel - Curtidos
- Diseño y producción de calzado y complementos
Patronaje y moda
- Procesos de textiles de hilatura y tejido de calada
- Procesos de ennoblecimiento textil
- Procesos de textiles de tejido de punto
1.400
2.000
2.000
1.400
1.400
1.400
Transporte y Mantenimiento de Vehículos Automoción
- Mantenimiento aeromecánico
- Mantenimiento de aviónica
2.000
2.000
2.000
Vidrio y Cerámica - Desarrollo y fabricación de productos cerámicos
- Fabricación y transformación de productos de vidrio
2.000
1.400

* Algunos de estos ciclos formativos estan pendientes de aprovación definitiva y no se están impartiendo en ningún centro formativo en estos momentos.

Los nuevos ciclos formativos varia en función de la Comunidad Autonoma y se trata de una aplicación progresiva.

A continuación se muestra el listado de ciclos formativos que ya están adaptados a la nueva ley de educación, la LOE:

NUEVOS CICLOS LOE
Técnico/a Superior en acuicultura
Técnico/a Superior en administración de sistemas informáticos en red
Técnico/a Superior en administración y finanzas
Técnico/a superior en agencias de viajes y gestión de eventos 
- Técnico/a Superior en animaciones 3D, juegos y multimedia interactivos
Técnico/a Superior en asistencia a la dirección
Técnico/a Superior en audiología protésica
Técnico/a Superior en automatización y robótica industrial
Técnico/a Superior en automoción
- Técnico/a Superior en centrales eléctricas
Técnico/a Superior en comercio internacional
Técnico/a Superior en construcciones metálicas
Técnico/a Superior en desarrollo de aplicaciones multiplataforma 
- Técnico/a Superior en desarrollo de aplicaciones web
Técnico/a Superior en desarrollo de proyectos de instalaciones térmicas y de fluidos
- Técnico/a Superior en desarrollo y fabricación de productos cerámicos
Técnico/a Superior en dirección de cocina 
Técnico/a Superior en dirección de servicios de restauración
Técnico/a Superior en diseño en fabricación mecánica
Técnico/a Superior en diseño y amueblamiento
- Técnico/a Superior en diseño y producción de calzado y complementos
Técnico/a Superior en educación infantil
- Técnico/a Superior en educación y control ambiental
Técnico/a Superior en eficiencia energética y energía solar térmica
- Técnico/a Superior en energías renovables
Técnico/a Superior en enseñanza y animación sociodeportiva
- Técnico/a Superior en estética integral y bienestar
- Técnico/a Superior en estilismo y dirección de peluquería
Técnico/a Superior en gestión de alojamientos turísticos
Técnico/a Superior en gestión de ventas y espacios comerciales
Técnico/a Superior en gestión y organización de recursos naturales y paisajísticos
Técnico/a Superior en guía, información y asistencias turísticas
Técnico/a Superior en integración social
Técnico/a Superior en laboratorio de análisis y control de calidad
Técnico/a Superior en logística y transporte
Técnico/a Superior en mantenimiento de instalaciones térmicas y de fluidos
Técnico/a Superior en mantenimiento electrónico
- Técnico/a Superior en marketing y publicidad
Técnico/a Superior en mecatrónica industrial
- Técnico/a Superior en ortoprótesis y productos de apoyo
- Técnico/a Superior en paisajismo y medio rural
Técnico/a Superior en patronaje y moda
Técnico/a Superior en procesos y calidad en la industria alimentaria 
Técnico/a Superior en producción de audiovisuales y espectáculos
- Técnico/a Superior en programación de la producción en fabricación mecánica
- Técnico/a Superior en programación de la producción en moldeo de metales y polímeros
Técnico/a Superior en prótesis y ortesis dentales
Técnico/a Superior en proyectos de edificación 
Técnico/a Superior en proyectos de obra civil
- Técnico/a Superior en química industrial
Técnico/a Superior en realización de proyectos de audiovisuales y espectáculos
Técnico/a Superior en sistemas de telecomunicaciones e informáticos
Técnico/a Superior en sonido para audiovisuales y espectáculos
- Técnico/a Superior en transporte marítimo y pesca de altura
- Técnico/a Superior en vitivinicultura

CICLO MEDIO DE FORMACIÓN PROFESIONAL Y FAMILIAS PROFESIONALES

LA FORMACIÓN PROFESIONAL Y LAS FAMILIAS PROFESIONALES

La Formación Profesional se estructura en familias profesionales, dentro de las distintas familias profesionales están los ciclos formativos.
DESCRIPCIÓN, OBJETIVOS Y ESTRUCTURA

La Formación Profesional es el conjunto de enseñanzas que, dentro del sistema educativo, capacitan a las personas para poder ejercer un trabajo cualificado de las distintas profesiones.

La titulación obtenida es la de Técnico o Técnica de la profesión correspondiente al ciclo cursado. Dicha titulación permite el acceso a otros ciclos formativos de grado medio o a los ciclos formativos de grado superior mediante una prueba de acceso.

El objetivo de estos estudios es:

Realizar tareas de manipulación de herramientas y aplicación de técnicas que exigen niveles relativamente modestos de habilidad. Requiere conocimientos técnicos y centíficos de la actividad y capacidades de aplicación y comprensión del proceso.

Conseguir todas aquellas actitudes que permitan al alumnado adaptarse a las situaciones laborales presentes y futuras y asumir responsabilidades en una profesión determinada.

Esta formación técnico-práctica conduce a una titulación de nivel medio, vigente y con futuro, que prepara para tareas de mandos intermedios. Los titulados obtienen la cualificación necesaria para realizar trabajos técnicos propios de la profesión.

VÍAS DE ACCESO:

Para acceder a estos estudios, es necesario cumplir uno de los siguientes requisitos*

Con titulación académica:

- Para acceder a los ciclos formativos de grado medio es necesario haber superado la ESO o equivalente a efectos académicos.

Sin titulación académica:

- Mediante la superación de una prueba que se convoca cada año regulada por la administración educativa correspondiente. Los aspirantes deberán tener 17 años como mínimo. La prueba tiene por objeto comprobar la madurez del aspirante en relación con los objetivos dela educación secundaria obligatoria.

* Se debe tener en cuenta que las Comunidades Autónomas disponen de competencias para modificar los requisitos establecidos por el Ministerio de Educación. Te recomendamos que consultes las webs de los Departamentos o Consejerías de Educación de la Comunidad que te interese. Encontrarás sus direcciones en la categoría de nuestro Navegador Temático:“Organismos Públicos y Legislación “
OFERTA FORMATIVA:
Familias Profesionales Ciclos Formativos de Grado Medio de Formación Profesional (CFGM) Horas
Actividades Físicas y Deportivas Conducción de actividades físico-deportivas en el medio natural 1.400
Administración y Gestión Gestión administrativa 2.000
Agraria Jardinería y floristería
- Producción agroecológica
Producción agropecuaria
-Aprovechamiento y conservación del medio natural
2.000
2.000
2.000
2.000
Artes Gráficas - Encuadernación y manipulades de papel y cartón
- Impresión gráfica
Preimpresión digital
1.400
2.000
2.000
Comercio y Marketing Comercio 1.400
Edificación y Obra Civil Acabados de construcción
Construcción
- Obras de homigón
- Operación y mantenimiento de maquinaria de construcción
2.000
2.000
2.000
2.000
Electricidad y Electrónica Equipos electrónicos de consumo
Instalaciones de telecomunicaciones
Instalaciones eléctricas y automáticas
2.000
2.000
2.000
Fabricación Mecánica - Conformado por moldeo de metales y polímeros
- Joyería
Mecanizado
Soldadura y caldereria
- Tratamientos superficiales y térmicos
2.000
2.000
2.000
2.000
1.400
Hostelería y Turismo Cocina y gastronomía
Servicios en restauración
2.000
2.000
Imagen Personal Caracterización
Estética y belleza
Peluquería y cosmética capilar
2.000
2.000
2.000
Imagen y sonido Laboratorio de Imagen 1.400
Industrias Alimentarias - Aceites de oliva y vinos
Elaboración de productos alimenticios
- Molinería e industrias cerealistas
Panadería, repostería y confitería
2.000
2.000
1.400
2.000
Industrias extractivas - Excavaciones y sondeos
- Piedra natural
2.000
2.000
Informática y Comunicaciones Sistemas microinformáticos y redes 2.000
Instalación y Mantenimiento  Mantenimiento electromecánico
- Instalaciones de producción de calor
- Instalaciones frigoríficas y de climatización
- Mantenimiento de material rodante ferroviario
Montaje y mantenimiento de instalaciones de frío, climatización y producción de calor
2.000
2.000
2.000
2.000

2.000

Madera, Mueble y Corcho Instalación y amueblamiento
- Transformación de madera y corcho
- Carpintería y mueble
2.000
1.400
2.000
Marítimo – Pesquera - Operaciones subacuáticas e hiperbáricas
- Navegación y pesca litoral
- Cultivos acuícolas
- Operación, control y mantenimiento de máquinas e instalaciones del buque
- Pesca y transporte marítimo
2.000
2.000
2.000
2.000

2.000

Química Laboratorio
Operaciones de fabricación de productos farmacéuticos
- Operaciones de proceso de pasta y papel
Operaciones de transformación de plásticos y caucho
Planta química
1.300
1.400
1.400
1.400
2.000
Sanidad Cuidados auxiliares de enfermería
Emergencias sanitarias
Farmacia y parafarmacia
1.400
2.000
2.000
Servicios Socioculturales y a la Comunidad -  Atención a personas en situación de dependencia 2.000
Textil confección y piel - Calzado y complementos de moda
- Confección y moda
- Fabricación y enoblecimiento de productos textiles
2.000
2.000
2.000
Transporte y Mantenimiento de Vehículos Electromecánica de vehículos automóviles
- Electromecánica de maquinaria
Carrocería
2.000
2.000
2.000
Vidrio y Cerámica - Fabricación de productos cerámicos
- Operaciones de fabricación de vidrio y transformados
2.000
1.400

* Algunos de estos ciclos formativos estan pendientes de aprovación definitiva y no se están impartiendo en ningún centro formativo en estos momentos.

Los nuevos ciclos formativos varia en función de la Comunidad Autonoma y se trata de una aplicación progresiva.

A continuación se muestra el listado de ciclos formativos que ya están adaptados a la nueva ley de educación, la LOE:

NUEVOS CICLOS LOE
- Técnico/a en aceites de oliva y vinos
Técnico/a en aprovechamiento y conservación del medio natural
- Técnico/a en calzado y complementos de moda
- Técnico/a en carpintería y mueble
Técnico/a en carrocería
Técnico/a en cocina y gastronomía
- Técnico/a en confección y moda
- Técnico/a en conformado por moldeo de metales y polímeros
Técnico/a en construcción
- Técnico/a en cultivos acuícolas
Técnico/a en elaboración de productos alimenticios
- Técnico/a en electromecánica de maquinaria
Técnico/a en electromecánica de vehículos automóviles
Técnico/a en emergencias sanitarias
Técnico/a en estética y belleza
- Técnico/a en excavaciones y sondeos
- Técnico/a en fabricación de productos cerámicos
- Técnico/a en fabricación y ennoblecimiento de productos textiles
Técnico/a en farmacia y parafarmacia
Técnico/a en gestión administrativa
- Técnico/a en impresión gráfica
Técnico/a en instalación y amueblamiento
- Técnico/a en instalaciones de producción de calor
Técnico/a en instalaciones de telecomunicaciones
Técnico/a en instalaciones eléctricas y automáticas
- Técnico/a en instalaciones frigoríficas y climatización
Técnico/a en jardinería y floristería
- Técnico/a en mantenimiento de material rodante ferroviario
Técnico/a en mantenimiento electromecánico
Técnico/a en mecanizado
- Técnico/a en navegación y pesca de litoral
- Técnico/a en operaciones subacuáticas e hiperbáricas
Técnico/a en panadería, repostería y confitería
Técnico/a en peluquería y cosmética capilar
-Técnico/a en piedra natural
Técnico/a en planta química
Técnico/a en preimpresión digital
- Técnico/a en producción agroecológica
Técnico/a en producción agropecuaria
Técnico/a en servicios en restauración
Técnico/a en sistemas microinformáticos y redes
Técnico/a en soldadura y calderería

Salidas y conexiones con otros estudios

LISTA PERÍFRASIS VERBALES

LISTA PERÍFRASIS VERBALES

(Puedes descargar el documento aquí: TABLA PERÍFRASIS VERBALES)

Estrategias de identificación

  1. Conmutación léxica. Reemplazo del lexema verboide por otro del mismo subtipo. Sofía ha salidoSofía ha dejado el lugar.
El manifestante fue detenidoEl manifestante fue encerradoAlicia suele salirAlicia suele pasearÉl está comprendiendoÉl está entendiendo
  2. Las perífrasis no admiten conmutación estructural. La conmutación estructural es el reemplazo de una palabra por una construcción con otra conexión. Mediante este cambio el significado se vuelve inaceptable o cambia totalmente. Hay dos tipos de conmutaciones estructurales:
  3. construcción con que
  4. cambio de verboide por otra clase de palabra (el auxiliar deja de serlo)
  5. Ella ha salido → 1. * Ella ha que sale 2. * Ella ha salidora
Suele pasear → 1. * Suele que pasea 2. * Suele paseo
El manifestante fue detenido → 1. * El manifestante fue que detenido 2. [El manifestante fue simpático]  cambia significado
Él está comprendiendo → 1. * Él está que comprendiendo 2. Él está comprensivo – [Él está así]  cambia significado ‘estar’
  6. Las perífrasis con verboide transitivo admiten derivación en pasiva. Se confirman los distintos grados de gramaticalización de los auxiliares: hay ciertas formas que presentan cierta inaceptabilidad por su escaso uso, por ejemplo la pasivización del gerundio. Alicia ha pintado la paredLa pared ha sido pintada por AliciaAlicia suele comprender la lecciónLa lección suele ser comprendida por AliciaÉl está comprendiendo la lecciónLa lección está siendo comprendida por él
  7. No admiten la coordinación entre el auxiliar y el verboide
  8. Alicia ha pintado la pared => * Alicia ha y pinta
  9. Alicia suele comprender la lección => * Suele y comprender
  10. Él está comprendiendo la lección => * Está y comprendiendo]
  11. No puede haber intercalaciones entre el auxiliar y el verboide. Aunque en el lenguaje hablado suceda este fenómeno. Cuanto más alta la gramaticalización, menor el grado de intercalación. Esto nos informa respecto del grado de densidad semántica entre el auxiliar y el verboide.
  12. Alicia ha pintado la pared => * Alicia ha evidentemente pintado la pared
  13. Alicia suele comprender la lección => Alicia suele naturalmente comprender la lección
  14. Él está comprendiendo la lección => * Él está claramente comprendiendo la lección
  15. No es posible la pronominalización enclítica en segunda posición
  16. Le ha dicho => * Ha díchole

Lista de Perífrasis verbales del castellano:

Las lenguas románicas se hallan lejos de expresar los múltiples matices aspectuales y modales del sistema verbal árabe, pero no le van en zaga mediante el recurso a las perífrasis verbales para lograr una precisión semejante o prácticamente igual.

Entre las perífrasis aspectuales, (cómo es vista la acción por el hablante. Resaltan una fase del desarrollo de la acción verbal), tenemos:

▪         las aspectuales ingresivas, indican una acción que está a punto de empezar (estoy a punto de, voy a estudiar)

▪         las aspectuales incoativas indican una acción que empieza en el momento que se dice (empiezo a estudiar);

▪         las aspectuales durativas, indican una acción que se está desarrollando (estoy estudiando);

▪         las aspectuales egresivas, indican una acción acabada (paro, ceso, dejo de estudiar);

▪         las aspectuales reanudativas, que retoman la acción interrumpida (sigo estudiando)

▪         las aspectuales terminativas, que señalan el punto justo de conclusión de una acción (acabo, concluyo, termino de estudiar)

▪         las aspectuales resultativas, que consideran la acción como resultado: (tengo estudiado)

▪         las aspectuales habituales, que repiten la acción varias veces (suelo estudiar)

▪         las aspectuales reiterativas, que repiten la acción una vez (vuelvo a estudiar)

▪         las aspectuales durativas retrospectivas, que retoman una acción desde el pasado y la hacen continuar en el presente: (llevo, vengo estudiando)

▪         las aspectuales durativas prospectivas, que arrancan la acción desde el presente y la prolongan hacia el futuro: (yo voy leyendo y tú vas copiando)

Entre las perífrasis modales(actitud del hablante ante la acción) del castellano destacan:

▪         Las perífrasis modales de obligación (tengo que estudiar, debe estudiar, hay que estudiar, he de estudiar). La obligación puede ser absoluta o relativa a su vez.

▪         Las perífrasis modales de posibilidad (puedo estudiar)

▪         Las perífrasis modales de probabilidad (debe de estudiar)

A VER, ACABAR gerundio, ACABAR DE infinitivo y variantes, NO ACABAR DE infinitivo, ACABAR POR infinitivo, ACABAR participio

ACERTAR A infinitivo, NO ACERTAR A infinitivo

ACOSTUMBRAR A infinitivo

AGARRAR Y HACER

ALCANZAR A infinitivo

ANDAR gerundio, ANDAR participio

BASTAR CON infinitivo

CANSARSE DE infinitivo

NO CESAR DE infinitivo

COGER A infinitivo, COGER Y HACER

COMENZAR A infinitivo, COMENZAR gerundio, COMENZAR POR infinitivo

CONSEGUIR o LOGRAR infinitivo

CONTINUAR gerundio

DAR EN infinitivo, DARLE A UNO POR infinitivo, DAR EN LA MANÍA DE infinitivo, DAR participio, DAR POR participio o adjetivo, DARSE POR, DEBER infinitivo

DEBER DE infinitivo, NO DEJAR DE infinitivo, DEJAR DE infinitivo, DEJAR participio, DEJARSE DE infinitivo, DISPONERSE A infinitivo, DISTAR MUCHO DE infinitivo, DAR EN infinitivo, DARLE A UNO POR infinitivo, DAR EN LA MANÍA DE infinitivo, DAR participio, DAR POR participio o adjetivo, DARSE POR, DEBER infinitivo, DEBER DE infinitivo, NO DEJAR DE infinitivo, DEJAR DE infinitivo, DEJAR participio, DEJARSE DE infinitivo, DISPONERSE A infinitivo, DISTAR MUCHO DE infinitivo, ECHARSE A infinitivo, ECHARSE DE VER, ECHARSE gerundio, EMPEÑARSE EN infinitivo, EMPEZAR A infinitivo, EMPEZAR POR infinitivo, ENTRAR A infinitivo, ESTAR gerundio, ESTAR participio, ESTAR AL infinitivo, ESTAR A infinitivo, ESTAR A PUNTO DE infinitivo, ESTAR CANSADO DE infinitivo, NO ESTAR DE MÁS infinitivo, ESTAR EN VÍAS DE infinitivo, ESTAR HARTO DE infinitivo, ESTAR HASTA LA SACIEDAD DE infinitivo, ESTAR HASTIADO DE infinitivo, ESTAR PARA infinitivo, ESTAR POR infinitivo, ESTAR QUE verbo conjugado, ESTAR SIN infinitivo, ESTUVO A PIQUE DE infinitivo, ESTUVO EN UN TRIS DE infinitivo, FALTAR POR infinitivo, GUSTAR DE infinitivo, HABER DE infinitivo, HABER QUE infinitivo, NO HAY MÁS QUE infinitivo, HAY QUE VER LO QUE, NO HACER MÁS QUE infinitivo, HACE MUCHO QUE indicativo, NO HACE MUCHO QUE indicativo, HACE POCO QUE indicativo, HARTARSE A infinitivo, HARTARSE DE infinitivo, HASTIARSE DE infinitivo, HINCHARSE DE infinitivo, INFLARSE A, IR A infinitivo y variantes, IR gerundio, IR participio, IR Y HACER,

LANZARSE A infinitivo, LARGARSE A infinitivo, LIARSE A infinitivo, LLEGAR A infinitivo, LLEGAR Y HACER, LLEVAR gerundio, LLEVAR SIN infinitivo, LLEVAR participio, METERSE A infinitivo, PARAR DE infinitivo, PASAR A infinitivo, NO PASAR DE SER, PONERSE A infinitivo, QUEDARSE participio, QUEDAR EN infinitivo, QUEDARSE gerundio, QUEDAR POR infinitivo, QUEDARSE SIN infinitivo, RESOLVERSE A infinitivo, ROMPER A infinitivo, SALIR gerundio, SALIR participio, SEGUIR gerundio, SEGUIR participio, SEGUIR SIN infinitivo, SOLER infinitivo, TARDAR EN infinitivo, TENER POR infinitivo, TENER QUE infinitivo, TENER participio, TENER SIN infinitivo, TERMINAR gerundio, TERMINAR DE infinitivo, NO TERMINAR DE infinitivo, TERMINAR POR infinitivo, TOMAR Y HACER, TORNAR A infinitivo, TRAER participio, VENIR A infinitivo, VENIR DE infinitivo, VENIR EN infinitivo, VENIR gerundio, VENIR participio, VENIR Y HACER, VER DE infinitivo, VERSE participio, VOLVER DE infinitivo, VOLVER gerundio, VOLVER A infinitivo, VOLVERSELE TODO infinitivo

(LINK EN LA IMAGEN PARA AMPLIAR)

SUBORDINADAS COMPARATIVAS Y SUPERLATIVAS, CONDICIONALES

Documento PDF de Oraciones Subordinadas Comparativas y Superlativas (Sintaxis, 2º Bachillerato)

Las oraciones comparativas y superlativas

COMPARATIVAS Y CONDICIONALES

COMPARATIVAS Y CONDICIONALES

POWER POINT COMPARATIVAS

Gráfico Orac. Compleja Sub. Comparativas

ORACIONES SUBORDINADAS COMPARATIVAS Y CONDICIONALES

De Wikipedia:

1-Adverbiales comparativas:

Son aquellas en que se mide algo de la principal por comparación con la subordinada comparativa. Se relacionan con el morfema de grado en adjetivos y adverbios. Su nexo comparativo (que, como, etc.) aparece en correlación con otro elemento de la proposición principal (más, menos, tan, etc): No está tan contento como parece. Cuando el verbo de la proposición subordinada es el mismo que el d ela principal, lo más habitual es su omisión, aunque seguimos considerando que la oración es compuesta con el verbo de la subordinada implícito: No es tan alto como tú (eres)

Las comparativas pueden ser:

  • de igualdad, con correlación entre tan, tanto ( y sus variantes morfológicas) y las conjunciones como o cuanto en la subordinada: Habla tanto como tú; Es tan fuerte como lo era su padre.
  • de superioridad, con correlación entre el comparativo más y la conjunción que (a veces, la preposición de) de la subordinada: Tiene más cara que espalda; Es más inteligente de lo que se cree. Ciertos adjetivos conservan el comparativo de superioridad etimológico o léxico (mejor, peor, mayor, menor), por lo que no se construyen con adverbio (Soy mejor que ellos, * más mejor?)
  • de inferioridad, se forman con el comparativo menos en la principal y la conjunción que (o la preposición de) en la subordinada: Ha pagado menos de lo que vale; Es menos sólido que el mío.

No se deben confundir las oraciones comparativas con las modales. En las oraciones modales no hay intención de comparar: Lo hago como me mandan. Pero existe un tipo de modal (ponderativa) en la que se usa una comparación para realzar la intensidad de una acción o de una cualidad: Corre más que un gamo. En las comparativas se comparan dos términos: Juan es tan alto como Pedro.

ADVERTENCIA: A veces la distinción entre una modal y una comparativa solo puede hacerse por el contexto, al ver si la intención con que se expresa la comparación es solamente para indicar el modo de realizarse la acción, o si existe una decidida intención de comparar entre dos términos.

2-Adverbiales condicionales:

Formulan una condición necesaria para que se cumpla lo expresado en la principal. El nexo más frecuente es la conjunción SI (Si quieres, vente). Otros nexos: a condición de que, a menos que, siempre que, con (tal) (de) que, en el caso de que, etc.

Se da el nombre de prótasis a la proposición subordinada condicional, y el de apódosis a la proposición principal. Aunque la subordinada suele anteponerse, de ahí el nombre de Aprótasis, también puede ir detrás de la principal (Te invito si vienes).

Como y cuando también son nexos condicionales: Como vaya, me van a oír; Cuando no protesta, por algo será.

Asimismo, las construcciones con infinitivo, gerundio o participio pueden adquirir valor condicional: De seguir así, no acabaremos nunca; Empujando todos, lo moveremos; Tratado con cariño, parece otra persona (todas se pueden sustituir por subordinadas con SI). Las subordinadas condicionales se suelen clasificar según la posibilidad de cumplimiento de la condición que formulan, que afecta al tiempo y al modo verbal de la principal y de la subordinada.

Así, tenemos:

  • condicionales reales: si se da la condición, se da necesariamente la principal (Si el agua hierve, se evapora). La subordinada aparece siempre en indicativo, frecuentemente en presente con valor atemporal. Este tipo de condicionales es característico del lenguaje científico.
  • condicionales potenciales: la condición de cumplimiento es posible. Si el hablante la siente como probable, utilizará el modo indicativo (Si juegas, vamos a ganar); si la considera improbable, empleará el subjuntivo en la subordinada y el condicional en la principal (Si jugaras, ganaríamos).
  • condicionales irreales: el cumplimiento de la condición es imposible. Referidas al presente o al futuro, se construyen igual que las del tipo anterior, y se diferencian solo por el significado (Si viviera mi abuelo, estaría indignado); referidas al pasado, expresan que la condición no se ha cumplido, y en la subordinada se utiliza el pluscuamperfecto de subjuntivo (Si hubierais venido antes, la habríais visto).
Seguir

Get every new post delivered to your Inbox.